Mosterdgeel en zo dik als olifantenhuid.

Ik ga weer in’t Vlaams overgaan. Wat maakte ik me toch wijs; ik heb ocharme maar een paar x bezoek gehad van iemand van de UK.

Goed. We zijn dus zwanger. Allez we, ik vooral eigenlijk. Mijne man zit voornamelijk te wachten, hij is dat al beu van week 10 ongeveer. Toch nog even geduld lieverd, februari wil ik wel halen! Ik heb dus nog een fikse winterperiode te overbruggen en daar stootte ik op het probleem. Ne jas met nen dikken buik in, hoe doede da? Ik vertik het om veel geld uit te geven aan zwangerschapskledij. Ja, de basisdingen (voor zover ik ze nog had) heb ik wel aangeschaft en dat was al kostelijk genoeg, een specifieke zwangerschapsjas kan er echt niet meer bij vind ik.

Een klein oproepje op facebook later, was het duidelijk. Geen kat koopt zo’n rotding, iedereen sukkelt wat met brede goedkope jassen en dikke sjalen. Een dikke sjaal, dat zag ik wel zitten om te maken. Lekker dik en lang zodat het over mijn bult kan bengelen, terwijl mijn jas openblijft. Een gezellige shopnamiddag met mama en zus later, resulteerde in welgeteld 1 niet zo milieuvriendelijk plastic zakske van de Veritas met dikke wol en dikke priemen in. Twee dagen later was hij er. De Sjaal der Sjalen. Mosterdgeel en zo dik als olifantenhuid. Aangezien ik me tegenwoordig voel als die laatste, komt dat echt wel van pas!

Dit is Bravo Big wol van Veritas. Ik heb18 steken opgezet, en dan maar ribbelsteken met ne priem 10. Het is anderhalve bol geworden, maar hij moest natuurlijk tot ver onder de navel komen.

sjaal

Advertenties

2 gedachtes over “Mosterdgeel en zo dik als olifantenhuid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s