P2: “knitting socks off”

I promised some updates.

Project 1 (P1) is coming along as well, but I forgot it to take it out of the car. And since there’s a serious parkingproblem in Antwerp city, it’s actually too much of a fuss to get it right now. I’m also sick at home right now, so I’m off the hook.
Project 2 (P2), calling it “knitting socks off” is actually the one I like doing the most. I’ve done het kruippakje allready. It isn’t my most esthetical one so far, but I’ve discovered that knitting reversed stocking stitch (Averecht aan voorkant, recht aan achterkant) is somewhat ugly when sewing the parts together. The buttons do make it a lot prettier though.


The next on the list is with Moss stitch (rijstkorrel). It’s difficult to knit, in that sence, that my arm gets tired of getting the thread to the other side between every stitch. It has a nice structure though. Firm and solid. I won’t show the pattern as well, but I’ve got like 3 Phildar-baby-collection knitting magazines, so it’s Phildars :).
This is a preview:


P3 progressed as well, but I can’t show previews :). That’ll have to wait till February!


3 projects

Mid november, I’ll be in pre-maternity leave. Since I’m totally not used to be at home thàt much, I’ll be needing some things to do.

Besides killing every spider and bacteria (finally), and getting our toddlergirl to the daycare, I’ll be having some fun with 3 projects.


1° the project from the previous post; (the granny-square babyblanket),

2° knitting my socks off (pun intended) for some new warm baby clothing (Allright, winter baby’s!!). Like this cute pakje for instance.

3° And designing the birth card for the bellybaby myself. Inspiration: check, execution: mid november!

When I’ll get really bored, I might give in to my urges for redecorating the childrens room and buying some new furniture.  That sounds awfully posh (like we have all the money), but it’ll be needed.

Some pictures will come later, perhaps color-censored, baby’s gender is yet to be a surprise!


Zijn blote oog

Hij zegt alles.
Hij zegt dat het gaat over iets waarover we het zonet hadden.
Hij zegt dat ik mooi ben.
Hij zegt hallo.
Hij versiert.

Hij blijft platonisch.
Hij is dramatisch.
Hij is groots in iets kleins.

Hij is openbaar.
Maar hij is alleen voor mij.
Hij is subtiel.
Hij is nauwelijks opvallend.
Tegelijkertijd beladen.
Soms kan hij er mee weg komen.
Zelfs al is hij te speels.
Hij flirt.

Als vrijgezel maakt hij je zot.
Anders maakt hij je blij.
Hij is overal.
Bij je man.
Bij je collega.
In het café.
Op straat.

Bij een vriend.

Je hebt hem leren kennen via je moeder.
Je vader.
Je nonkel.
Je hebt hem zelf voor het eerst geprobeerd met de ogen toe.
Je hebt hem intussen eigen gemaakt.

De vette is nog misschien de beste in zijn soort.
Zo eentje die je enkel aan de werf tegenkomt.
Veel gelukkiger dan het gefluit of het geroep.

Geef mij maar zo’n stille hint, die alles zegt.

Geef mij maar een knipoog.


I came in a stage in life, where preserving old friendships is more satisfying then making new ones.
Acknowledging this is a huge thing, because I’ve always been a very big fan of making new friends.
Acknowledging this is probably a sign of getting a bit older.

I still love growing (old)!